نمیدونم به چه امیدی میام نظرات وبمو میخونم و تایید میکنم وقتی که میدونم مخاطب خاصم یه جایی دیگه سیر میکنه.

دلم میخواد تواین دلخوشیای لعنتیم یه بار فقط یه بار همون مخاطب خاصم بیاد

برام کامنت بذار که

لعنتی عوضی اگه توعاشقی من عاشق نیسم اگه تو زندگیتو با سیگار و عشقت میگذرونی من زندگیمو فقط با دوربین لعنتیم میگذرونی.حالا میخاای بری گمشی میل خودته

فقط بیاد یه چیزی بگه

یه ردپا بذاره میخواد بره میخواد نره

اینطوری دلم آروم میشه

اینطوری دود سیگارم نمیخوابه

اینطوری من راحت میمیرم  با سیگارم

 و اون راحت زندگی میکنه با دوربینش